Historie

Rond het jaar 1975 bemerkte een groep mensen uit ons dorp Scheveningen de veranderingen in de tijd. Het verdwijnende authentieke vissersleven, hun woonomgeving, het dialect, de klederdracht en gewoonten werden gedwongen mee te veranderen. Zij richtten een toneelclub op met als doelstelling de tradities van Scheveningen levend te houden en het dialect en klederdracht op haar historische waarde te blijven schatten.
Na een aantal succesvolle jaren met vele optredens in Wijk en Zorgcentra en in Op Gouden Wieken werd “Het Schevenings Toneel” officieel een vereniging, die zich aansloot bij het Haags Amateurtoneel, om zich verder te kunnen ontplooien. Gesteund door het Centrum van Amateurkunst en door de trouwe sponsors stond de vereniging vanaf 1988 enige malen in het Circustheater en later in het Nederlands Congresgebouw (nu World Forum Convention Center) op de b├╝hne.

 
Dat “Het Schevenings Toneel”, in ons dorp en daarbuiten, een begrip is geworden is te danken aan de naar de Scheveningse cultuur toe respectvolle wijze waarop zij haar toneelstukken brengt. Dit wordt door het publiek zeer gewaardeerd. De mensen beleven de intensiteit waarmee de spelers trachten hen weer naar het Scheveningen van vroeger terug te brengen; de behulpzaamheid in de buurt, de aandacht voor de ander, de humor en niet te vergeten de levenswijsheid die de ouderen konden en mochten uitdragen.
Dat dit alles van het begin af aan verwezenlijkt kon worden is te danken aan de niet aflatende inzet van de (spelende) bestuursleden die de organisatie op zich namen, de schrijvers van de toneelstukken, de spelers, de regisseurs, en de onmisbare hulp van de vele trouwe medewerkers/sters door de jaren heen. Heel bijzonder is het dat de toneelgroep voor hun wekelijkse repetities reeds 25 jaar lang kosteloos gastvrijheid geniet in Zorgcentrum Deo Gratias aan de Badhuisweg. Het Schevenings Toneel maakt daar dankbaar gebruik van.
De spelers spreken in het dagelijks leven Nederlands maar beheersen daarnaast het Scheveningse dialect; de ouderen maakten het dialect van nabij mee, de jongeren veel minder. Drukke werkkringen en studies hebben hen echter niet weerhouden het dialect op te pakken en achter de doelstellingen te durven staan